GEÇTİ PEKİYİ
29/8/2006 · Kategori: anilar
Okullar açılmıştı.Büyük bir heves ve istekle başladık.
Günler geçtikçe öğrencimin birinin geçen yıla nazaran
davranış bozukluğu olduğunu gördüm.Aslında hareketli
bir çocuktu.Fakat çok değişmişti. Agresif olmuş,arkadaş-
larını incitiyor,ödev yapmıyor,her söylenene tamam diyor
fakat uygulamıyordu.
Kendimi kontrol ediyordum çocuğa olan yaklaşımımda
bana göre yanlış yoktu.Ama ortada bir gerçek vardı ki, o
da çocuğun bozuk davranışlarıydı.Bu davranışların bozul-
ma sebebinin aileden kaynaklandığını düşünüyordum.Çün-
kü,çocuklar çok hassastır.Bazen eve gelen bir misafirden
bile etkilenirler.Hemen davranışları değişir.
Aile ile konuşmaya karar verdim.Okula çağırdım.Yaz ta-
tilinde neler yaptıklarını sordum.Çocuğun davranışlarının bo-
zulmasına sebep olabilecek bir ip ucu yakalamaya çalışıyor-
dum.Aile tamamen herşeyin yolunda olduğunu evde hiçbir
sorun olmadığını,çocukla yeterince ilgilendiklerini, sorunun
benden kaynaklandığını söylüyorlardı.Çok üzülmüştüm.
Araştırmalara başladım.Çocuğa ulaşabilmenin bir yolu ol-
malıydı.Eğitim uzmanları ve rehberlikteki arkadaşlarla konu-
şup çeşitli yöntemler buluyorduk.Bu yöntemleri uyguluyor-
dum ama yok yok.Düzelmiyordu.Bu arada aile ile de görüş-
melere devam ediyordum.Onlar beni suçluyordu.Ben de on-
larda kesin bir şeyler var da söylemiyorlar,herşeyi toz pembe
gösteriyorlar diye düşünüyordum.
Günler geçti.Bir gün anne okula geldi.Hocam dedi.
-Çok büyük sorunlarımız var.Ne yapacağımı bilmiyorum.
Size anlatayım da rahatlayayım.Belki de çocuğumun davra-
nışları bundandır,dedi.
Anlatmaya başladı ki dondum kaldım.O an ne diyeceğimi
bilemedim.Şimdi çocuğa hak veriyor ve daha kolay yardımcı
olacağımı düşünüyordum.
Anneyi teselli edip gönderdim.Başladım çocukla konuşma-
ya.Çocuk meseleleri bildiğimi öğrenince daha rahatladı.Konu-
şuyorduk ve bu konuştuklarımız aramızda sırdı.Kimseye söy-
lemeyecektik.
Günlerden cumartesi idi. Telefon çaldı.Açtım ki bu anne.
-Hocam çok bunaldım,size gelebilir miyim? dedi.
Buyur ettim.Geldiler.
-Çocuğun yanında konuşmayalım,dedim.Fakat olay çığırın-
dan çıkmıştı.Çocuğun bilmediği yoktu.
Konuştuk.O biraz rahatladı.Ben de elimden geldiğince,dili-
min döndüğünce teselli ettim.Okulun yıl sonu pikniğine davet
ettim.Olur dedi.Çocuktan da ödevlerini yapacağına dair söz
aldım.Gittiler.Ben bir süre "nasıl yardımcı olabilirim"diye dü-
şündüm.Aklımda hep onlar vardı.
Pazartesi okula gittim.Ödevlere bakarken çocuğun ödev yap-
madığını gördüm.
-Hani anlaşmıştık.Ödevini yapacaktın,dedim.
Çocuk:
-Öğretmenim,akşam babam anneme tabanca çekti Onun için
yapamadım,dedi.
Öylece kalakaldım.Ne yapabilirdim? Acaba çocuğu bir süreli-
ğine ellerinden alsam mı diye düşündüm.
Piknik günü anne gelmedi.Geziye gideceklermiş.Hazırlık
yapması gerekiyormuş.Tamam dedim.Aman iyi olsunlar da
gelmesin diye düşündüm.
Pazartesi okula gittim.Müdürün beni çağırdığı haberi geldi.
Gittim.Müdür:
-Otur,dedi. Oturdum.
-T..... senin öğrencindi değil mi?
-Evet.Ne oldu? Bir şey mi var?
-Başın sağolsun.Ailece trafik kazasında vefat etmişler,dedi.
Başımdan aşağıya kaynar sular döküldü.Dizlerimin bağı çö-
züldü.
-Kesin arabada kavga ettiler,diye bağırdım.Beni sakinleştir-
diler.
Sınıfa gittim.Arkadaşlarına ne diyecektim? Onların da kötü
etkileneceklerini düşünerek, hiçbirşey söylememeye karar
verdim.
Günler geçti.Sırası boştu.Çantası,hırkası oradaydı.Çocuklar
soruyorlardı. "T.....nerede? Neden gelmiyor"diye
Ne diyeyim? "Kaza geçirmişler,hastahanede.İyileşince
gelecek."diyerek oyalıyordum.
-Hastahaneye gidip ziyaret edelim,diyorlardı.
-Tamam ayarlayınca gideriz,diyordum.
Karne günü gelmişti.Bilgisayardan çıkan karnelerin arasında
onunda karnesi vardı.
GEÇTİ PEKİYİ....
Geçti ama nereye?
Günahsız bir yavru anne ve babasının kurbanı olmuştu..
Anılarımı yazmaya başladığımda bir gece gözümün önüne
geldi.Sanki beni de yaz diyordu.Yazacağıma söz verdim.
Karnesini saklıyorum.Zaman zaman elime geliyor.Yüzündeki
masum ve tedirgin ifadeyi hatırlayıp,gözyaşlarımı tutamıyo-
rum.Bu anıyı da ağlayarak yazıyorum.Keşke elmden birşeyler
gelebilseydi.....
GEÇTİ PEKİYİ
Kalıcı Bağlantı Yorum (4) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
4 yorum yazılmıştır
Yazan:GÜLÖS/ AVUSTURYA | Tarih: 2007-04-18 13:30:32Konu: GECTI PEKIYI
Yazan:spacal | Tarih: 2006-12-15 13:34:55YAZINIZDAN ANLADIGIM KADARIYLA ÖGRETMENSINIZ BENDE BIR EDEBIYAT ÖGR. KIZIYIM BU YAZIYI OKUDUGUMDA INANIN GÖZYASLARIMI TUTAMADIM. BENIDE AGLATTINIZ. BASINIZ SAG OLSUN COK ACI BI ANI. SABIR DILERIM SIZE.
Konu: çok duygulu
Yazan:nurayekin68 | Tarih: 2006-08-30 23:27:08işte öğretmenliğin kutsallığı, gerçekten yürek acıtan bir öykü.. ama bunu anlayabilecek, çocuk psikolojisini yakından izleyebilecek öğretmen ve ana babalara ihtiyaç var. anılarınız gerçekten çok duygulu ve hoş.
Konu: selammm.
Yazan:e1y3 | Tarih: 2006-08-30 16:58:34aman hocam ne duygulandım.evet bazen anababalar kendi sorunlarını masum çocuklara ödetiyorlar.onların ruh hallerini düşünmeden sorumsuzca tavır sergileyebiliyorlar.tamam anne baba anlaşamaz.ama bu çocuğa yansıtılmadan gerekli sevgi eksiltilmeden ona anlatılabilir.çocuk ailede şiddet görürse başkasına şiddet uyguluyor.biz hiperaktif dediğim küçük oğlumu psikiyatrist desteğiyle yetiştiriyoruz.tabi bazen çaresiz kaldığımız yerler oluyor.öğretmen ve doktorla iş bitmiyor tabiki.aile çok önemli.anne baba sorunlarının faturası çocuklara çıkartılmasın.çok üzüldüm inanın.sizinde elinize yüreğinize sağlık...
Konu: ZAFER BAYRAMINIZ KUTLU OLSUN
ZAFER BAYRAMINIZI KUTLUYORUM.FİKİRLERİNİZE AYNEN KATILIYORUM.BAĞIMSIZLIK VE BÜTÜNLÜĞÜMÜZÜ, CUMHURİYETİMİZİ ; KURUP BİZE TESLİM EDENLERE YAKIŞIR BİR ŞEKİLDE KORUMALIYIZ.BUNUN AKSİ HİÇBİR ŞEKİLDE DÜŞÜNÜLEMEZ.
AYRICA GEÇTİ PEKİYİ YAZINIZI OKUDUM ÇOK DUYGULANDIM.ONUN İÇİN İNSANLAR ÖZEL YAŞAMLARINDA EŞ SEÇİMLERİNİ ÇOK ÇOK İNCELEYEREK YAPMAK ZORUNDALAR.BÜYÜKLERİN DÜŞÜNCESİZLİKLERİ VE YAPTIKLARI YANLIŞ SEÇİMLER YÜZÜNDEN OLAN ÇOCUKLARA OLUYOR NE YAZIKKİ.
BU ARADA SİZİ TANIDIĞIMA GERÇEKTEN ÇOK SEVİNDİM. BUNDAN SONRA SAYFANIZI ZİYARET EDERİM.GÖRÜŞMEK ÜZERE SEVGİLER ALİYE